Z chałupy - wiadomości wstępne
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Z chałupy to cykl czterdziestu sonetów autorstwa Jana Kasprowicza, wydany po raz pierwszy w 1887 roku. Jest to jedno z pierwszych opublikowanych dokonań poety.

Z chałupy wraz z W chałupie (1885 rok), Chrystusem (1890 rok) i Z chłopskiego zagonu (1891 rok) to dzieła przypadające na pierwszy etap twórczości Kasprowicza, w którym dominującym tematem był sprzeciw wobec krzywdzie społecznej. Poeta sam pochodził ze wsi i doskonale znał panujące tam realia. Postanowił zatem przedstawić reszcie społeczeństwa położenie najuboższych jego członków – wykorzystywanych, poniżanych i oszukiwanych chłopów. Sposób w jaki to uczynił jest jednak wyjątkowy. Kasprowicz nie pokazał biednej polskiej wsi z gorzką ironią, która z czasem przeradza się w gniew. Poeta z pełnym przekonaniem podkreśla już w pierwszym sonecie fakt, iż wywodzi się ze wsi i zawsze do niej będzie należał.

Co ciekawe, Kasprowicz, chcąc wykazać krzywdy społeczne, postanowił posłużyć się sonetem, gatunkiem przeznaczonym dla wzniosłych tematów. On natomiast usiłował wykorzystać tę wzniosłą formę do opisania brzydoty, zacofania i niesprawiedliwości panującej na polskiej wsi. Jak pisze Tomkowski:
Poezji znajdziemy w tych tomach raczej niewiele. Sonet, najbardziej liryczny z gatunków, pod piórem Kasprowicza zamienia się w reportaż społeczny, bywa portretem postaci albo lakonicznym epitafium.


Nowością było również posłużenie się w sonecie takimi kierunkami artystycznymi jak naturalizm i realizm. Kasprowicz w ten właśnie sposób chciał jak najdokładniej oddać obraz wsi.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Z chałupy - analiza
2  Przemiany w twórczości Jana Kasprowicza
3  Przydatne pojęcia



Komentarze
artykuł / utwór: Z chałupy - wiadomości wstępne







    Tagi: